2 klasy, szaty zielone

Przemieniając wodę w wino Chrystus "objawił chwałę swoją i uwierzyli weń uczniowie Jego". Przez posługę tych uczniów wiara w Jezusa rozszerzyła się na całą ziemię. Teksty dzisiejszej Mszy św. wzywają do uwielbienia Boga Zbawcy.
Przez udział w godach małżeńskich Pan Jezus podkreślił świętość tego związku, który jest symbolem związku istniejącego między Chrystusem i Jego Kościołem. Związek ten odnawia się i umacnia w każdej Mszy św.
 
czytania:
Lekcja        Rz 12,6-16
Ewangelia  J 2,1-11
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Uroczystość Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa

2 klasy, szaty białe

Wzorem rodziny chrześcijańskiej jest Rodzina z Nazaretu, w której wyrósł i wychował się Jezus. W ubogim domu w zwyczajnych warunkach rozwijało się najszczęśliwsze życie rodzinne oparte na prawie Bożym. Antyfona na wejście i graduał wyśpiewują szczęście przenikające don nazaretański. W lekcji św. Paweł poucza nas o cnotach, które są warunkiem szczęścia domowego. W ewangelii dostrzegamy troskę Maryi i Józefa o Dziecię Jezus i posłuszeństwo Syna Bożego wobec ziemskich rodziców. Przy ofiarowaniu uświadamiamy sobie, że rodzina chrześcijańska winna wychowywać swe dzieci dla Boga. W modlitwach dzisiejszej Mszy upraszamy dla wszystkich naszych rodzin umiejętność naśladowania świętej Rodziny.
 
czytania:
Lekcja        Kol 3,12-17 Wzajemna wyrozumiałość i wspólna modlitwa mają doniosłe znaczenie dla chrześcijańskiego życia rodzinnego.
Ewangelia  Łk 2,42-52
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Stacja u Św. Piotra

1 klasy, szaty białe

"Obchodzimy dzień święty, wsławiony trzema cudami: dzisiaj gwiazda przywiodła Mędrców do żłóbka, dzisiaj na godach woda przemieniła się w wino, dzisiaj Chrystus chciał być ochrzczony w Jordanie przez Jana, aby nas zbawić". W dzisiejszym dniu czcimy objawienie się Boga w widzialnej postaci. Wcielony Bóg objawił się poganom w osobach Mędrców, narodowi wybranemu przy chrzcie w Jordanie i swoim uczniom przez cud dokonany w Kanie Galilejskiej. Kościół Wschodni kładzie główny nacisk na drugą z tych tajemnic, Kościół Zachodni wspomina dzisiaj przede wszystkim hołd Mędrców ze Wschodu, a wspomnieniu chrztu Pana Jezusa poświęca osobne święto 13 stycznia. Dopełnienie obu świąt stanowi liturgia drugiej niedzieli po objawieniu, w której wspomina się cud w Kanie Galilejskiej.
Oficjalna nazwa święta brzmi Epifania. Terminem tym Grecy określali uroczysty wjazd władcy. Święcimy dzisiaj przybycie na ziemię wielkiego Króla, którego panowanie ogarnie nie tylko wszystkie kraje, ale cały wszechświat. Chrystus Król nawiedza dzisiaj swój Kościół - wiekuistą Jerozolimę, obdarzając ją skarbami łaski. Do Kościoła powołane są wszystkie narody. Cała tradycja chrześcijańska widzi w Mędrcach ze Wschodu pierwociny narodów pogańskich. Za nimi w bramy Kościoła Chrystusowego wchodzą coraz to nowe ludy. W ten sposób spełnia się proroctwo Izajasza, którego czytamy dziś w lekcji mszalnej.
Powołanie do wiary zawiera w sobie powołuje do świętości. Bóg obdarzył nas światłem wiary, "abyśmy się stali uczestnikami dziedzictwa Świętych w światłości". Modlimy się dzisiaj o wierność naszemu powołaniu, która ma nas doprowadzić do oglądania Boga.
Dary Mędrców mają znaczenie symboliczne. Oznaczają godność królewską Chrystusa (złoto), wypływającą z połączenia się natury ludzkiej (mirra) z Boską (kadzidło). Dlatego wyobrażają one samego Zbawiciela.
W kościołach poświęca się dzisiaj te dary oraz kredę przeznaczoną do oznaczenia drzwi domów inicjałami trzech Mędrców i datą roku. Zwyczaj ten wiąże się z obrzędem ogłaszania w dniu dzisiejszym świąt ruchomych. W pierwsze wielkie święto roku cywilnego w katedrach i głównych kościołach po odśpiewaniu ewangelii kantor ogłasza daty niedziel i świąt okresu wielkanocnego.
Domy chrześcijańskie również otwierają się w tym czasie na przybycie wielkiego Króla. Kapłani nawiedzają rodziny chrześcijańskie przynosząc im błogosławieństwo Boże.
W niektórych kościołach w wigilię Objawienia Pańskiego poświęca się uroczyście wodę na pamiątkę chrztu Pana Jezusa w Jordanie. Obrzęd ten pochodzi z Kościoła Wschodniego, w którym udzielano w to święto Chrztu świętego, podobnie jak na Wielkanoc.
 
czytania:
Lekcja        Iz 60,1-6 Jerozolima jest typem Kościoła katolickiego, do którego garną się wszystkie narody, otrzymując światło prawdziwej wiary. 
Ewangelia  Mt 2,1-12
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty białe

Imię JEZUS znaczy Zbawiciel. Imię to wybrał sam Bóg i objawił je Maryi i św. Józefowi. Cześć świętego imienia Jezus szerzył św. Bernardyn ze Sieny. Specjalne święto tego imienia powstało najpierw w zakonie franciszkańskim. Papież Innocenty XIII rozciągnął je w roku 1721 na cały Kościół. Msza św. wysławia potęgę i chwałę imienia Jezusowego, które przewyższa wszystkie inne imiona.
 
czytania:
Lekcja        Dz 4,8-12
Ewangelia  Łk 2,32
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Stacja u Najświętszej Maryi Panny na Zatybrzu

1 klasy, szaty białe

W dniu dzisiejszym kończy się obchód świąt Bożego Narodzenia. Powtarzając śpiewy mszalne z trzeciej Mszy Bożego Narodzenia, jeszcze raz dziękujemy za przyjście Syna Bożego, który jest Królem ludzkości. Wspominamy również obrzezanie Pańskie. W ósmym dniu po narodzeniu poddano Dziecię Jezusa obrzezaniu nakazanemu przez Boga członkom narodu wybranego. Przy tym bolesnym obrzędzie Chrystus wylał pierwociny krwi za nasze zbawienie. Jego cierpienie odbiło się w sercu Matki, która kiedyś będzie towarzyszką Jego ofierze pod krzyżem. Kolekta dzisiejszej Mszy i antyfony brewiarzowe sławią Jej Boskie macierzyństwo. Oktawę Bożego Narodzenia Kościół obchodzi w uroczysty sposób, aby uświęcić początek roku cywilnego. W słowach lekcji mszalnej znajdujemy program na nowy rok: mamy żyć rozsądnie, sprawiedliwie i pobożnie, czerpiąc siły z łaski Zbawiciela i oczekując Jego powrotu na Końcu czasów.
 
czytania:
Lekcja        Tyt 2,11-15
Ewangelia  Łk 2,21
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty białe

Przepiękna antyfona na wejście, która była natchnieniem dla autora kolędy "Wśród nocnej ciszy", przypomina, że spoczywające w żłóbku Dziecię to odwieczne Słowo, które zstąpiło z królewskiego tronu w niebie. Żłóbek stał się ziemskim tronem wcielonego Boga, który z niego odbierał pierwsze hoły. Ubóstwo żłóbka i stajenki zapowiadają już trzeci tron Zbawiciela - krzyż. W ewangelii słyszymy z ust starca Symeona zapowiedź, że Chrystus "przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, na znak, któremu sprzeciwiać się będą". Od chwili przyjścia Chrystusa na świat dosięga On swoim wpływem każdego człowieka i zmusza do opowiedzenia się za Nim albo przeciw Niemu. Przez przyjęcie Chrztu świętego stanęliśmy przy Chrystusie; wysławiamy Go dzisiaj jako naszego króla i prosimy o gorliwość w Jego służbie.
 
czytania:
Lekcja        Gal 4,1-7 Św. Paweł poucza nas, że Wcielenie Syna Bożego przyniosło nam łaskę przybrania za dzieci Boże i prawo do udziału w Królestwie Bożym. 
Ewangelia  Łk 2,33-40
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
Stacja u Najświętszej Maryi Panny Większej
1 klasy, szaty fioletowe

Liturgię Wigilii Bożego Narodzenia przenika radość bliskiego już święta. W lekcji św. Paweł streszcza naukę o Osobie Zbawiciela: "Syn Dawida według ciała, Syn Boży w mocy". W Betlejem rozpoczyna On ziemską pielgrzymkę, która zaprowadzi Go na krzyż i do Zmartwychwstania. Bramy Kościoła są otwarte na wejście niebieskiego Króla. Trzeba otworzyć przed Nim bramy naszych dusz. Wigilia to ostatni dzień przygotowania. Godnym i serdecznym przyjęciem naprawmy zniewagę, której Jezus doznał w Betlejem i doznaje poprzez wieki od tych, którzy Go nie przyjmują.

czytania:
Lekcja        Rz 1,1-6
Ewangelia  Mt 1,18-21
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty zielone

W ostatnią niedzielę roku liturgicznego Kościół zwraca naszą uwagę na końcowy akt dziejów odkupienia: Sąd Ostateczny. "Bóg wybawił nas z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna umiłowania swego", dlatego oczekujemy Sądu Ostatecznego bez obawy, pamiętając, że sędzią będzie nasz Zbawiciel. Dzień sądu nad światem będzie dniem Jego ostatecznego zwycięstwa nad mocami ciemności. Modlimy się dzisiaj o uwolnienie od ziemskich pożądań i skierowanie naszych pragnień ku niebu.

czytania:

Lekcja     Kol 1,9-14

Ewangelia  Mt 24,15-35

Chrystus Pan zapowiada dwa wydarzenia: zburzenie Jerozolimy i koniec świata. Pierwsza zapowiedź spełniła się w roku 70. Po długim oblężeniu, pełnym niewymownych cierpień, Jerozolima została zdobyta przez Rzymian i zrównana i ziemią. Dokładne spełnienie się pierwszej części proroctwa jest rękojmią, iż spełni się również druga część. Nadejdzie koniec świata i sąd. Najlepszym sposobem przygotowania się do niego jest życie prawdziwie chrześcijańskie.

Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Go to top