Poniedziałek w Oktawie Zesłania Ducha Świętego

1 klasy, szaty czerwone

Duch Święty udziela się duszom w sakramentach. Przez Chrzest zapoczątkowuje w nas życie Boże, przez Bierzmowanie umacnia je, a przez Eucharystię rozwija i doskonali. W dniu dzisiejszym Kościół przypomina ochrzczonym wielkość życia nadprzyrodzonego, które rozpoczęli przyjmując Chrzest.

czytania:

Lekcja          Dz 10,34.42-48 Piotr pouczony widzeniem udał się do domu oficera rzymskiego, aby przyjąć go do Kościoła. Duch Święty zstępując na tę rodzinę okazał, że Kościół winien być otwarty dla wszystkich narodów.
Ewangelia    J 3,16-21 Wiara w Jezusa Zbawiciela świata jest koniecznym warunkiem zbawienia.
 

Wtorek w Oktawie Zesłania Ducha Świętego

1 klasy, szaty czerwone

Pełni radości dziękujemy Bogu za powołanie do Kościoła katolickiego, prawdziwej owczarni Chrystusowej, oraz za uświęcające działanie Ducha Świętego w naszych duszach.

czytania:

Lekcja        Dz 8,14-17 Apostołowie udzielają sakramentu Bierzmowania Samarytanom ochrzczonym przez diakona Filipa.
Ewangelia   J 10, 1-10
 

Środa Suchych Dni po Zesłaniu Ducha Świętego

1 klasy, szaty czerwone

Duch Święty prowadzi Kościół ku wieczności dając mu zrozumienie prawd Bożych, obdarzając charyzmatami i pokojem.

czytania:

Lekcja        Dz 2,12-16
Ewangelia   J 6,44-52
 

Czwartek w Oktawie Zesłania Ducha Świętego

1 klasy, szaty czerwone

Chrystus Pan obdarzył Kościół władzą nad szatanem i nad chorobami. Apostołowie oraz ich uczniowie często korzystali z tej władzy. Przede wszystkim uwalnianie opętanych jest znakiem, że nadeszło Królestwo Boże.

czytania:

Lekcja        Dz 8,5-8
Ewangelia  Łk 9,1-6
 

Piątek Suchych Dni po Zesłaniu Ducha Świętego

1 klasy, szaty czerwone

Prorok Joel opisuje czasy mesjańskie jako okres wyjątkowego dobrobytu. Obfitość płodów ziemi jest znakiem widzialnym obecności Boga wśród ludu. Kościół dziękuje Bogu za urodzaje, ale przede wszystkim za dary, którymi obdarza go Duch Święty. W ewangelii czytamy opis uzdrowienia paralityka. Uzdrowienie ciała zostało poprzedzone uzdrowieniem duszy. Władza odpuszczenia grzechów jest znacznie dobitniejszym znakiem obecności Boga w Kościele niż doczesna pomyślność.

czytania:

Lekcja        J1 2,23-24,26-27
Ewangelia  Łk 5,17-28
 

Sobota Suchych Dni po Zesłaniu Ducha Świętego

1 klasy, szaty czerwone

Teksty dzisiejszej Mszy św. pozwalają nam ogarnąć znaczenie obchodu Pięćdziesiątnicy w Starym Testamencie i w Nowym Testamencie. W Starym Testamencie było to dziękczynienie za dary doczesne, w Nowym Testamencie dziękujemy za dar nie stworzony, którym jest Duch Święty. W szczególny sposób podkreśla dzisiejsza Msza św. zamieszkanie Ducha Świętego w naszych duszach. Jego obecność uśmierza płomień namiętności i rozpala ogień miłości Bożej.

czytania:

Lekcja        Rz 5,1-5 Wiara w Chrystusa i obecność Ducha Świętego zamieniają nasze doświadczenia w źródło chwały
Ewangelia  Łk 4,38-44 Za przykładem Zbawiciela Kościół spieszy z pomocą w każdej niedoli, jednak głównym zadaniem jest głoszenie Królestwa Bożego.
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

1 klasy z oktawą, szaty czerwone

W dniu Pięćdziesiątnicy około godziny 9 przed południem Duch Święty zstąpił pod postacią wichru i ognia na uczniów zgromadzonych w wieczerniku. Msza świąteczna odprawiana w porze przedpołudniowej jest uroczystym obchodem rocznicy tego wydarzenia. Świadomi swojej słabości prosimy Ducha Świętego, aby umocnił to, czego dokonał w nas przez sakramenty Chrztu i Bierzmowania i nieustannie obdarzał nas swoimi natchnieniami.

czytania:

Lekcja          Dz 2, 1-11 Dar języków jest potwierdzeniem powszechnej misji Kościoła. Wszystkie narody są wezwane do słuchania Dobrej Nowiny.
Ewangelia    J 14, 23-31
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

1 klasy, szaty czerwone

W noc poprzedzającą uroczystość Zesłania Ducha Świętego odprawiano Wigilię. Podczas niej udzielano Chrztu św. i Bierzmowania katechumenom, którzy nie mogli przyjąć tych sakramentów na Wielkanoc. Na zakończenie Wigilii odprawiano Mszę św. o świcie. Jest to zatem Msza świąteczna, podobnie jak Msza Wigilii Wielkanocnej. Charakter świąteczny zachowała ona mimo przesunięcia na ranek soboty poprzedzającej święto. Teksty mszalne wysławiają działanie Ducha Świętego w duszy ochrzczonego i bierzmowanego. Działanie Ducha Świętego podobne jest do światła rozpraszającego ciemności i wody podtrzymującej życie na ziemi.

czytania:

Lekcja          Dz 19, 1-3
Ewangelia    J 14, 15-21
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Gdy wypełniły się dni pięćdziesiątnicy

Pięćdziesiątego dnia po święcie Paschy obchodzono w Starym Testamencie święto dziękczynne za żniwa. Wspominano również ogłoszenie dziesięciu przykazań, które dokonało się na górze Synaj pięćdziesiątego dnia po wyjściu z Egiptu. W tym dniu zstąpił na Apostołów Duch Święty w postaci ognia i wichru.

Duch Pański napełnił okrąg ziemi

Duch Święty jest Trzecią Osobą Trójcy Przenajświętszej, jest równy Ojcu i Synowi i od nich odwiecznie pochodzi jako osobowa miłość. Duch Święty, który jest pierwszą i najwyższą Miłością, jest źródłem wszelkiej miłości w stworzeniach. Duchowi Świętemu przypisujemy doprowadzenie dzieł Bożych do doskonałości, a zwłaszcza uświęcenie dusz.

Dawca życia nadprzyrodzonego

Duch Święty przychodzi do nas albo w sposób nadzwyczajny, poprzez niezwykłe znaki zewnętrzne, jak to się stało w dzień Pięćdziesiątnicy, albo w sposób zwyczajny przez Sakramenty święte. W specjalny sposób Duch Święty działa w sakramentach Chrztu, Bierzmowania i Kapłaństwa, która dają człowiekowi stałe usprawnienia duchowe i wyciskają w duszy niezatarte znamię.

Dary Ducha Świętego

Już na Chrzcie św. dusza otrzymuje dary Ducha Świętego, to jest nadprzyrodzone uzdolnienia do działania pod Jego wpływem. Pismo święte wymienia siedem darów Ducha Świętego. Dar bojaźni przejmuje nas obawą przed grzechem jako obrazą Boga. Dar męstwa dodaje siły do pokonywania trudności w służbie Bożej. Dar pobożności budzi w nas uczucie miłości wobec Boga jako naszego Ojca oraz wobec bliźnich, którzy są dziećmi Ojca niebieskiego. Dar rady wskazuje w trudnościach, jak osiągnąć to, co Bogu najmilsze, a dla nas najkorzystniejsze. Dar umiejętności sprawia, że cenimy dobra wieczne wyżej niż doczesne. Dar rozumu pomaga głębiej zrozumieć prawdy objawione. Dar mądrości daje nam wyczucie wielkości i obecności Boga, który jest Najwyższym Dobrem. Działanie tych darów objawia się w widoczny sposób w życiu Apostołów po Zesłaniu Ducha Świętego.

Źródło świętości Kościoła

W dzień Zesłania Ducha Świętego Kościół Chrystusowy rozpoczął swoją działalność. Apostołowie umocnieni darami Ducha Świętego odważnie zaczęli głosić dobrą nowinę o Chrystusie Odkupicielu. Duch Święty uczynił ich słowa skutecznymi i doprowadził około trzech tysięcy ludzi do Chrztu świętego. W ten sposób powstała pierwsza gmina chrześcijańska, która za czasem rozwinęła się w Kościół katolicki, czyli powszechny, ogarniający całą kulę ziemską. Duch Święty jest jakby duszą Kościoła świętego. Mimo wielu ludzkich słabości, a nawet grzechów jego członków, ciągle go ożywia, strzeże przed błędem w wierze i prowadzi drogą światłości.

Najlepszy Pocieszyciel

Św. Paweł na czele owoców Ducha Świętego wylicza <miłość, wesele, pokój>. Są to dobra, ku którym wyrywa się każda dusza ludzka. Zapewnia je jednak tylko uległość natchnieniom Ducha świętego. Apostołowie nawet w chwilach prześladowania <cieszyli się, że mogli cierpieć dla imienia Jezusowego>. Kościołowi Chrystusowemu nadal towarzyszy zwycięska radość. W święto Zesłania Ducha Świętego wyraźniej uświadamiamy sobie Jego nieustanną obecność a Kościele i w naszych duszach. Dlatego w to święto <cały okrąg ziemi tonie w nadmiarze radości>.

Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty białe

Od chwili Wniebowstąpienia Chrystusa cechą charakterystyczną życia Kościoła jest tęsknota za Jego powrotem. Nie jest to jednak bierne oczekiwanie. Kościół, prowadzony przez Ducha Świętego, składa świadectwo o swoim Założycielu, zwłaszcza przez praktykę miłości. Modlimy się dzisiaj o wierność w służbie Bożej i umocnienie naszych dusz łaską niebieską. Duch Święty zawsze udziela Kościołowi sił potrzebnych do złożenia świadectwa Chrystusowi, zwłaszcza w chwilach prześladowań.
 
czytania:
Lekcja         1P 4,7-11
Ewangelia   J 15,26-16,4 Duch Święty zawsze udziela Kościołowi sił potrzebnych do złożenia świadectwa Chrystusowi, zwłaszcza w chwilach prześladowań.
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

1 klasy, szaty białe

Wniebowstąpienie jest ukoronowaniem Zmartwychwstania. Pascha - Przejście Pańskie osiąga w tej tajemnicy swój kres. Człowieczeństwo Zbawiciela otrzymuje najwyższą chwałę w nagrodę za doskonale posłuszeństwo wobec Ojca. Wejście Chrystusa do nieba to wejście Arcykapłana Nowego Testamentu do świętego świętych, "aby wstawić się za mani". Wniebowstąpienie jest również triumfem ludzkości. Chrystus umieścił bowiem po prawicy Ojca ułomną ludzką naturę. "Gdybyśmy byli umarłymi przez grzechy ... (Bóg) wzbudził (nas) z martwych, dozwolił zasiadać na niebiosach w Chrystusie Jezusie" (Ef 2, 5-6). Tajemnica Wniebowstąpienia dopełni się ostatecznie wówczas, gdy wejdą do nieba również członki Jego Mistycznego Ciała. Całe życie Kościoła jest przygotowaniem na dzień, w którym Chrystus wróci, aby wprowadzić odkupionych do chwały Ojca. Teksty Mszy świętej wysławiają Wniebowstąpienie jako triumfalny pochód Zbawiciela. Modlitwy są wyrazem chrześcijańskiej nadziei.
 
czytania:
Lekcja:         Dz 1,1-11 Wstęp do księgi Dziejów Apostolskich to równocześnie wstęp do dziejów Kościoła. Z chwilą odejścia Zbawiciela rozpoczyna się posłannictwo Jego Kościoła, które jest przedłużeniem posłannictwa samego Chrystusa.
Ewangelia:   Mk 16,14-20
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty białe

Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie to dwa etapy jednego misterium. Przy końcu Okresu Wielkanocnego słyszymy z ust Zbawiciela streszczenie całego Jego życia. "Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat i idę do Ojca". Podobnie jak Chrystus, zostaliśmy wybawieni od śmierci i dążymy do Ojca. Życie ziemskie to czas próby , w którym mamy czynami udowodnić naszą miłość ku Ojcu niebieskiemu. Modlitwa zanoszona w imię Jezusa zapewni nam pomoc łaski Bożej.
 
czytania:
Lekcja         Jk 1,22-27
Ewangelia  J 16,23-30 Związek chrześcijan z Chrystusem jest tak ścisły, że ich modlitwy tworzą jedno z Jego modlitwą, a Ojciec niebieski kocha ich i wysłuchuje tak jak swego Syna.
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty białe

W dzisiejszej liturgii Kościół uczy nas o Duchu Świętym. Jest On najdoskonalszym darem Boga i Pocieszycielem chrześcijan. W dziejach Kościoła Duch Święty udowadnia światu słuszność sprawy Chrystusowej, zbrodnię odrzucenia Mesjasza i przegraną szatana. Kościół Chrystusowy i dusze dobrej woli zawdzięczają Duchowi Świętemu poznanie prawdy. Prosimy, by życie nasze było zgodne z poznaną prawdą.
 
czytania:
Lekcja        Jk 1,17-21
Ewangelia  J 16,5-14
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
Go to top