Uroczystość Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa

2 klasy, szaty białe

Wzorem rodziny chrześcijańskiej jest Rodzina z Nazaretu, w której wyrósł i wychował się Jezus. W ubogim domu w zwyczajnych warunkach rozwijało się najszczęśliwsze życie rodzinne oparte na prawie Bożym. Antyfona na wejście i graduał wyśpiewują szczęście przenikające don nazaretański. W lekcji św. Paweł poucza nas o cnotach, które są warunkiem szczęścia domowego. W ewangelii dostrzegamy troskę Maryi i Józefa o Dziecię Jezus i posłuszeństwo Syna Bożego wobec ziemskich rodziców. Przy ofiarowaniu uświadamiamy sobie, że rodzina chrześcijańska winna wychowywać swe dzieci dla Boga. W modlitwach dzisiejszej Mszy upraszamy dla wszystkich naszych rodzin umiejętność naśladowania świętej Rodziny.
 
czytania:
Lekcja        Kol 3,12-17 Wzajemna wyrozumiałość i wspólna modlitwa mają doniosłe znaczenie dla chrześcijańskiego życia rodzinnego.
Ewangelia  Łk 2,42-52
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Stacja u Św. Piotra

1 klasy, szaty białe

"Obchodzimy dzień święty, wsławiony trzema cudami: dzisiaj gwiazda przywiodła Mędrców do żłóbka, dzisiaj na godach woda przemieniła się w wino, dzisiaj Chrystus chciał być ochrzczony w Jordanie przez Jana, aby nas zbawić". W dzisiejszym dniu czcimy objawienie się Boga w widzialnej postaci. Wcielony Bóg objawił się poganom w osobach Mędrców, narodowi wybranemu przy chrzcie w Jordanie i swoim uczniom przez cud dokonany w Kanie Galilejskiej. Kościół Wschodni kładzie główny nacisk na drugą z tych tajemnic, Kościół Zachodni wspomina dzisiaj przede wszystkim hołd Mędrców ze Wschodu, a wspomnieniu chrztu Pana Jezusa poświęca osobne święto 13 stycznia. Dopełnienie obu świąt stanowi liturgia drugiej niedzieli po objawieniu, w której wspomina się cud w Kanie Galilejskiej.
Oficjalna nazwa święta brzmi Epifania. Terminem tym Grecy określali uroczysty wjazd władcy. Święcimy dzisiaj przybycie na ziemię wielkiego Króla, którego panowanie ogarnie nie tylko wszystkie kraje, ale cały wszechświat. Chrystus Król nawiedza dzisiaj swój Kościół - wiekuistą Jerozolimę, obdarzając ją skarbami łaski. Do Kościoła powołane są wszystkie narody. Cała tradycja chrześcijańska widzi w Mędrcach ze Wschodu pierwociny narodów pogańskich. Za nimi w bramy Kościoła Chrystusowego wchodzą coraz to nowe ludy. W ten sposób spełnia się proroctwo Izajasza, którego czytamy dziś w lekcji mszalnej.
Powołanie do wiary zawiera w sobie powołuje do świętości. Bóg obdarzył nas światłem wiary, "abyśmy się stali uczestnikami dziedzictwa Świętych w światłości". Modlimy się dzisiaj o wierność naszemu powołaniu, która ma nas doprowadzić do oglądania Boga.
Dary Mędrców mają znaczenie symboliczne. Oznaczają godność królewską Chrystusa (złoto), wypływającą z połączenia się natury ludzkiej (mirra) z Boską (kadzidło). Dlatego wyobrażają one samego Zbawiciela.
W kościołach poświęca się dzisiaj te dary oraz kredę przeznaczoną do oznaczenia drzwi domów inicjałami trzech Mędrców i datą roku. Zwyczaj ten wiąże się z obrzędem ogłaszania w dniu dzisiejszym świąt ruchomych. W pierwsze wielkie święto roku cywilnego w katedrach i głównych kościołach po odśpiewaniu ewangelii kantor ogłasza daty niedziel i świąt okresu wielkanocnego.
Domy chrześcijańskie również otwierają się w tym czasie na przybycie wielkiego Króla. Kapłani nawiedzają rodziny chrześcijańskie przynosząc im błogosławieństwo Boże.
W niektórych kościołach w wigilię Objawienia Pańskiego poświęca się uroczyście wodę na pamiątkę chrztu Pana Jezusa w Jordanie. Obrzęd ten pochodzi z Kościoła Wschodniego, w którym udzielano w to święto Chrztu świętego, podobnie jak na Wielkanoc.
 
czytania:
Lekcja        Iz 60,1-6 Jerozolima jest typem Kościoła katolickiego, do którego garną się wszystkie narody, otrzymując światło prawdziwej wiary. 
Ewangelia  Mt 2,1-12
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty białe

Imię JEZUS znaczy Zbawiciel. Imię to wybrał sam Bóg i objawił je Maryi i św. Józefowi. Cześć świętego imienia Jezus szerzył św. Bernardyn ze Sieny. Specjalne święto tego imienia powstało najpierw w zakonie franciszkańskim. Papież Innocenty XIII rozciągnął je w roku 1721 na cały Kościół. Msza św. wysławia potęgę i chwałę imienia Jezusowego, które przewyższa wszystkie inne imiona.
 
czytania:
Lekcja        Dz 4,8-12
Ewangelia  Łk 2,32
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Stacja u Najświętszej Maryi Panny na Zatybrzu

1 klasy, szaty białe

W dniu dzisiejszym kończy się obchód świąt Bożego Narodzenia. Powtarzając śpiewy mszalne z trzeciej Mszy Bożego Narodzenia, jeszcze raz dziękujemy za przyjście Syna Bożego, który jest Królem ludzkości. Wspominamy również obrzezanie Pańskie. W ósmym dniu po narodzeniu poddano Dziecię Jezusa obrzezaniu nakazanemu przez Boga członkom narodu wybranego. Przy tym bolesnym obrzędzie Chrystus wylał pierwociny krwi za nasze zbawienie. Jego cierpienie odbiło się w sercu Matki, która kiedyś będzie towarzyszką Jego ofierze pod krzyżem. Kolekta dzisiejszej Mszy i antyfony brewiarzowe sławią Jej Boskie macierzyństwo. Oktawę Bożego Narodzenia Kościół obchodzi w uroczysty sposób, aby uświęcić początek roku cywilnego. W słowach lekcji mszalnej znajdujemy program na nowy rok: mamy żyć rozsądnie, sprawiedliwie i pobożnie, czerpiąc siły z łaski Zbawiciela i oczekując Jego powrotu na Końcu czasów.
 
czytania:
Lekcja        Tyt 2,11-15
Ewangelia  Łk 2,21
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty białe

Przepiękna antyfona na wejście, która była natchnieniem dla autora kolędy "Wśród nocnej ciszy", przypomina, że spoczywające w żłóbku Dziecię to odwieczne Słowo, które zstąpiło z królewskiego tronu w niebie. Żłóbek stał się ziemskim tronem wcielonego Boga, który z niego odbierał pierwsze hoły. Ubóstwo żłóbka i stajenki zapowiadają już trzeci tron Zbawiciela - krzyż. W ewangelii słyszymy z ust starca Symeona zapowiedź, że Chrystus "przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, na znak, któremu sprzeciwiać się będą". Od chwili przyjścia Chrystusa na świat dosięga On swoim wpływem każdego człowieka i zmusza do opowiedzenia się za Nim albo przeciw Niemu. Przez przyjęcie Chrztu świętego stanęliśmy przy Chrystusie; wysławiamy Go dzisiaj jako naszego króla i prosimy o gorliwość w Jego służbie.
 
czytania:
Lekcja        Gal 4,1-7 Św. Paweł poucza nas, że Wcielenie Syna Bożego przyniosło nam łaskę przybrania za dzieci Boże i prawo do udziału w Królestwie Bożym. 
Ewangelia  Łk 2,33-40
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Stacja u Św. Szczepana na Wzgórzu Coelius

2 klasy, szaty czerwone

"Wczoraj obchodziliśmy pamiątkę doczesnych narodzin wiecznego Króla, dzisiaj czcimy pamiątkę narodzin dla nieba Jego Męczennika. Wczoraj narodził się nam Chrystus w pieluszki owinięty, dzisiaj Szczepan został przezeń obleczony szatą nieśmiertelności. Wczoraj ciasny żłóbek przyjął Bożą Dziecinę, dzisiaj bezmiar nieba ogarnął zwycięskiego Szczepana. Szczepan wstąpił do nieba wśród kamienujących go Żydów, ponieważ Jezus zstąpił na ziemię wśród śpiewających Aniołów" (św. Fulgencjusz).
Umęczonym za wiarę Kościół nadaje tytuł martyr, co znaczy świadek. Św. Szczepan był pierwszym z wielkiej liczby męczenników, którzy oddając swe życie za Chrystusa świadczyli o prawdziwości Jego posłanictwa i Jego Nauki. Św. Szczepan był jednym z siedmiu diakonów, których Apostołowie powołali do opieki nad biednymi chrześcijańskiej gminy jerozolimskiej. Pomagał on również w głoszeniu Ewangelii, a Bóg potwierdził jego przepowiednie cudami. Powodzenie jego działalności spwodowało aresztowanie, proces przed Sanhedrynem i ukamienowanie w klika lat po śmierci Pana Jezusa (prawdopodobnie zima 36/37 rr). Między okolicznościami śmierci św. Szczepana i Pana Jezusa dostrzegamy wzruszające podobieństwa. Liturgia podkreśla szczególnie miłość nieprzyjaciół.
Imię św. Szczepana, które znaczy "Uwieńczony", wymienia się w kanonie Mszy św.
 
czytania:
Lekcja        Dz 6,8-10; 7,54-59 Lekcja kreśli obraz idealnej śmierci chrześcijanina, podobnego we wszystkim do Mistrza. Chrystus został skazany na śmierć, ponieważ zapowiadał, że zasiądzie na prawicy Bożej. Św. Szczepan został skazany, ponieważ świadczył, że to widzi. 
Ewangelia  Mt 23,34-39
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

1 klasy z oktawą 2 klasy, szaty białe

W uroczystość Bożego Narodzenia odprawia się trzy Msze św. Zwyczaj ten powstał w Jerozolimie, skąd przeniesiono go do Rzymu. Kościół czci dzisiaj "narodzenie się Pana naszego Jezusa Chrystusa według ciała", wspomina się jednak także pochodzenie Słowa od Ojca oraz mistyczne rodzenie się Chrystusa w naszych duszach. Te trzy myśli przewijają się w tekstach całej liturgii dnia.

 
Msza o północy

Stacja u Najświętszej Maryi Panny Większej przy Żłóbku

O północy przenosimy się duchem do groty betlejemskiej i łączymy się z Matką Bożą oraz Aniołami witającymi rodzącego się Zbawiciela. Wspaniałe przciwwstawienia kolędy stają się oddać wielkość tajemnicy: "Bóg się rodzi, moc - truchleje, Pan niebiosów - obnażony, Ogień - krzepnie, blask - ciemnieje, Ma granice - Nieskończony; Wzgardzony - okryty chwałą, Śmiertelny - Król nad wiekami". Narodzenie Chrystusa w nocy jest symbolem roli, jaką miał spełnić na świecie rozpraszając ciemności grzechu. Ze szczególnym przejęciem śpiewamy hymn Gloria in excelsis Deo, który tej nocy zabrzmiał po raz pierwszy na ziemi, i klękamy wyznając wiarę w Jezusa, który "przyjął Ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem".

czytania:
Lekcja        Tyt 2,11-15
Ewangelia  Łk 2,1-14

Msza o świcie

Stacja u Św. Anastazji

Wschód słońca po długiej zimowej nocy to obraz Chrystusa, który zajaśniał w dniu dzisiejszym nad ludzkością. Antyfona na wejście, kolekta i graduał wspominają o światłości nadprzyrodzonej, którą Chrystus obdarza nasze dusze. Ewangelia wspomina dalsze wydarzenia dnia narodzin Zbawiciela. O świcie przybyli do żłóbka pasterze, przedstawiciele narodu wybranego. Podobnie jak oni, i my wielbimy Boga za wszystko, co widzimy i słyszymy w tym świętym dniu.
Druga Msza Bożego Narodzenia wzięła swój początek od nabożeństwa stacyjnego, odprawianego w kościele św. Anastazji, Męczennicy, ku jej czci.
Św. Anastazja została spalona za wiarę w Sirmium (Mitrovica w Sławonii) w dniu 25 grudnia. Imię jej wymienia się kanonie Mszy św. Obecnie we Mszy św., poświęconej Bożemu Narodzeniu, dołącza się wspomnienie św. Anastazji. Jej imię, które po grecku znaczy "zmartwychwstanie", wpłynęło, być może, na dobór tekstów mszalnych. Lekcja wspomina o Chrzcie św., który jest owocem tajemnicy Zmartwychwstania. W graduale śpiewa się wielkanocny psalm 117. Boże Narodzenie to wschód Słońca, które pełnym blaskiem zajaśnieje w dniu Zmartwychwstania.
 
czytania:
Lekcja        Tyt 3,4-7
Ewangelia  Łk 2,15-20

Msza w dzień

Stacja u Najświętszej Maryi Panny Większej

Trzecia Msza Bożego Narodzenia, która jest punktem kulminacyjnym obchodu, zwraca naszą uwagę na godność Dziecięcia, które spoczęło w betlejemskim żłobku. Słyszymy najwspanialsze teksty Nowego Testamentu opiewające majestat wcielonego słowa. Śpiewy mszalne będące echem tych czytań wzywają cały świat do uczczenia nowo narodzonego Zbawiciela, który jest jego Królem.  

czytania:
Lekcja        Hbr 1,1-12
Ewangelia  J 1,1-14 Sławny prolog Ewangelii św. Jana należy do najwspanialszych tekstów w literaturze świata. Nigdy mowa ludzka nie wyrażała tak wielkich tajemnic ujętych w tak zwięzłą formę. Tekst ten był ulubiona modlitwą pierwszych chrześcijan. Wypada go rozważać w okresie świątecznym, aby zgłębić jego bogactwo.  
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
Przez tajenmicę wcielonego Słowa zajaśniał oczom naszej duszy blask Twojej światłości, abyśmy poznając Boga w widzialnej postaci, zostali przezeń porwani do umiłowania rzeczy niewidzialnych.
                                                                                                                                                        (z prefacji o Bożym Narodzeniu)
Stacja u Najświętszej Maryi Panny Większej
1 klasy, szaty fioletowe

Liturgię Wigilii Bożego Narodzenia przenika radość bliskiego już święta. W lekcji św. Paweł streszcza naukę o Osobie Zbawiciela: "Syn Dawida według ciała, Syn Boży w mocy". W Betlejem rozpoczyna On ziemską pielgrzymkę, która zaprowadzi Go na krzyż i do Zmartwychwstania. Bramy Kościoła są otwarte na wejście niebieskiego Króla. Trzeba otworzyć przed Nim bramy naszych dusz. Wigilia to ostatni dzień przygotowania. Godnym i serdecznym przyjęciem naprawmy zniewagę, której Jezus doznał w Betlejem i doznaje poprzez wieki od tych, którzy Go nie przyjmują.

czytania:
Lekcja        Rz 1,1-6
Ewangelia  Mt 1,18-21
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Od 1 niedzieli Adwentu tj. 2 grudnia 2018r. Msze św. odprawiane będą o godzinie 12.30.

Strona 1 z 2

Go to top