2 klasy, szaty zielone

W przypowieści o  faryzeuszu i celniku Pan Jezus uczy nas jaka powinna być postawa człowieka wobec Boga. Zadowolenie z siebie połączone z krytyką innych to - przejaw pychy. Pokory nie nabywa się przez porównywanie siebie z innymi ludźmi, których nie potrafimy zresztą sprawiedliwie ocenić, lecz przez rozważanie naszej zależności od Boga. Człowiek świadomy swoich grzechów i żałujący za nie może liczyć na miłosierdzie Boże. Natomiast kto się wywyższa, będzie potępiony.

czytania:

Lekcja          1 Kor 12, 2-11 Duch Święty nadal działa w Kościele, obdarzając świętych rozmaitymi charyzmatami. Są one potwierdzeniem obecności Boga w Kościele.
Ewangelia    Łk 18, 9-14

Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

14 sierpnia

Wigilia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

2 klasy, szaty fioletowe

Największe święto Najświętszej Maryi Panny poprzedzamy dniem skupienia i modlitwy.

15 sierpnia

1 klasy, szaty białe

Maryja jest zapowiedzianą w raju Niewiastą, która całe życie pozostawała w nieprzyjaźni z szatanem. Dzięki przywilejowi Niepokalanego Poczęcia odniosła zwycięstwo nad grzechem i dlatego została wyjęta spod powszechnego prawa rozkładu grobowego. Nie musiała, jak my, czekać aż do końca świata na wskrzeszenie i uwielbienie swojego ciała, lecz została od razu wzięta do nieba z duszą i ciałem. Wniebowzięcie Matki Bożej, to Jej ostateczny triumf nad szatanem, grzechem i śmiercią, i spełnienie się proroctwa,  które wyśpiewała w kantyku. W modlitwach mszalnych prosimy o dopuszczenie nas do udziału w Jej chwale.
Święto Wniebowzięcia jest najważniejszym i najstarszym świętem Matki Bożej. Na Wschodzie obchodzono je już w VI wieku. Od IX wieku poświęca się w tym dniu Kłosy i owoce. Są one symbolem dojrzałości duchowej Najświętszej Dziewicy.

czytania:

Lekcja          Jdt 13, 22-25; 15,10 Podobnie jak Judyta w Starym Testamencie, Maryja poświęciła się dla dobra nowego narodu wybranego i jest chwalona przez wszystkich.
Ewangelia    Łk 1, 41-50

Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Prawda o chwalebnym Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny z duszą i ciałem jest znana w Kościele i czczona od najdawniejszych wieków. Przeświadczenie o tym, że ciało Matki Bożej nie mogło podlegać rozkładowi, tak jak ma to miejsce w przypadku wszystkich innych ludzi, podległych skutkom grzechu pierworodnego, wyrażone zostało w ciągu historii Kościoła w wielu świadectwach, wzmiankach  i śladach.
Jak podkreślił Ojciec Święty Pius XII w Konstytucji Apostolskiej Munificentissimus Deus, określającej jako dogmat wiary Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, to odwieczne przekonanie w Kościele potwierdzają wyraźnie liczne świątynie oddane Bogu pod wezwaniem Maryi Panny Wniebowziętej na długo przed ogłoszeniem tego dogmatu w 1950 roku. Świadczą o tym również święte obrazy otaczane czcią w kościołach przez wiernych. Niewątpliwie, potwierdza tę wiarę również krakowski ołtarz Wita Stwosza, przedstawiający Zaśnięcie Najświętszej Maryi Panny. Także księgi liturgiczne od czasów chrześcijańskiej starożytności tak we wschodnich, jak i w zachodnich obrządkach Kościoła, potwierdzają obchody liturgiczne tej tajemnicy wiary. Nazywają one to święto „Zaśnięciem” lub „Wniebowzięciem Świętej Maryi”. Wszystkie one zgodnie stwierdzają, że gdy Matka Boża przeszła z życia ziemskiego do nieba, Jej święte Ciało z woli Bożej otrzymało to, co odpowiadało godności Matki Słowa Wcielonego i pozostałym przywilejom Jej udzielonym (cyt. za Munificentissimus Deus).
Poza tym, bardzo ważnym argumentem za zabraniem Maryi z jej ciałem i duszą do nieba jest fakt, że nigdy w historii chrześcijaństwa nie twierdzono, że w jakimś miejscu znajduje się jej grób. Gdyby chrześcijanie nie wierzyli we Wniebowzięcie Matki Chrystusa, z pewnością otaczaliby czcią i szacunkiem miejsce jej wiecznego spoczynku, podobnie jak ma to miejsce np. w przypadku grobu św. Piotra czy innych Apostołów.
Z czasem papieże nadawali temu świętu coraz bardziej uroczysty charakter. Św. Sergiusz I wprowadził Litanie, czyli procesje stacyjne w uroczystości maryjne, wymieniając obok siebie święto Narodzenia, Zwiastowania, Oczyszczenia i Zaśnięcia Najświętszej Panny Maryi. Leon IV poleca uroczyście obchodzić święto Wniebowzięcia Świętej Bożej Rodzicielki.
Również Ojcowie i Doktorzy Kościoła mówili o prawdzie Wniebowzięcia NMP. Szczególnym jej głosicielem był m.in. św. Jan Damasceński.  „Potrzeba było, by Ta, która rodząc zachowała nienaruszone dziewictwo, zachowała również i po śmierci swe ciało bez żadnego skażenia. Potrzeba było, by Ta, która Stwórcę w swym łonie jako Dziecię nosiła, przebywała w Boskich przybytkach. Potrzeba było, by Oblubienica poślubiona przez Ojca zamieszkała w niebieskich komnatach. Potrzeba było, by Ta, która widziała Syna swego na krzyżu  i doznała w serce ciosu miecza boleści, uniknąwszy go przy rodzeniu, oglądała tegoż Syna zasiadającego wraz z Ojcem. Potrzeba było,  by Matka Boża posiadała to, co do Syna przynależy i otrzymywała cześć od całego stworzenia jako Matka Boga i służebnica zarazem” (cyt. za Munificentissimus Deus).
Teologowie i scholastycy podkreślali, że przywilej Wniebowzięcia Maryi Dziewicy zgadza się w pełni z Pismem Świętym. Pośród świętych, przypominających o tajemnicy Wniebowzięcia wymienić można: św. Antoniego Padewskiego, św. Alberta Wielkiego, św. Tomasza z Akwinu, św. Bernardyna ze Sieny, św. Roberta Bellarmina, św. Franciszka Salezego, św. Alfonsa czy też św. Piotra Kanizjusza.
Dlatego właśnie Papież Pius XII, idąc za tradycją Świętego Kościoła Katolickiego w 1950 roku Konstytucją apostolską Munificentissimus Deus ogłosił dogmat o Wniebowzięciu słowami: „…ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej”. Pośród argumentów teologicznych jakie Ojciec Święty wylicza uzasadniając tę prawdę, warto przypomnieć m. in., że Matka Boga jest najściślej zjednoczona z Boskim swoim Synem i dzieli Jego los. Skoro więc poczęła Jezusa – Zbawiciela, karmiła, nosiła na rękach, niemożliwym jest, aby po ziemskim swym życiu została od niego oddzielona ciałem. Jezus Chrystus też jako najdoskonalszy wykonawca prawa, który uczcił odwiecznego Ojca, nie mógł nie uczcić swej ukochanej matki.
Koniecznym było, aby Maryja Dziewica najściślej zjednoczona ze swym Synem w walce z szatanem, mająca doprowadzić do najpełniejszego  zwycięstwa nad grzechem i śmiercią, została wzięta z duszą i ciałem do nieba. Tak jak Zmartwychwstanie Chrystusa jest zwycięstwem nad grzechem i jego skutkami, w tym śmiercią, „tak trzeba było, aby wspólna walka świętej Dziewicy i Syna zakończyła się dziewiczego ciała”. Maryja Niepokalana w swoim poczęciu, nienaruszenie dziewicza w Boskim macierzyństwie osiągnęła jakby najwyższą koronę swoich przywilejów poprzez zachowanie od zepsucia grobu, „aby na podobieństwo Syna, po zwycięstwie nad śmiercią, z duszą i ciałem zostać wyniesioną do najwyższej chwały nieba i tam jaśnieć jako Królowa po prawicy tegoż Syna, nieśmiertelnego Króla wieków”.

żródło:

http://prawdakatolicka-prawdajedyna.blog.onet.pl/2009/08/15/wniebowziecie-najswietszej-maryi-panny/

2 klasy, szaty zielone

Chrześcijańskie powołanie nie uwalnia nas od walki z pokusami. W dzisiejszą niedzielę słyszymy podwójne ostrzeżenie przed marnowaniem łaski Bożej. Izraelici wyprowadzeni z Egiptu buntowali się przeciw Bogu i za karę tułali się czterdzieści lat po pustyni. Jerozolima odrzuciła Mesjasza i za karę legła  w gruzach. Zdarzenia te są ostrzeżeniem dla wszystkich pokoleń. W dążeniu do Boga trapią nas pokusy, ale wspomaga łaska Boża. Z jej pomocą możemy pokonać wszystkie pokusy wytrwać w wierności prawu Bożemu, które jest słuszne i słodkie.

czytania:

Lekcja          1 Kor 10, 6-13 św. Paweł nas poucza, że dzieje Starego Testamentu są zapowiedzią i obrazem dziejów Kościoła. Dlatego warto je znać i rozważać.
Ewangelia    Łk 19, 41-47

Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

 

2 klasy, szaty zielone

Przez Chrzest staliśmy się przybranymi dziećmi Bożymi. W duszach naszych zamieszkał Duch Święty, który budzi w nas tęsknotę, za życiem wiecznym. Aby je osiągnąć, powinniśmy iść za Jego natchnieniami, a nie kierować się pożądliwościami. W dążeniu do życia wewnętrznego powinniśmy okazać większą roztropność i zapobiegliwość od ludzi uwikłanych w sprawach świata. O dobra wieczne się trzeba starać z większą gorliwością niż o zabezpieczenie przyszłości doczesnej. Modlimy się o umiejętność dobrego wykorzystania doczesności dla dobra duszy.

czytania:

Lekcja          Rz 8,12-17
"Abba (Ojcze)" - to modlitwa Chrystusa, wyrażająca żar Jego miłości ku Ojcu; jest ona również najgłębszym wyrazem naszego miłosnego oddania się Bogu.
Ewangelia    Łk 16,1-9
Jezus nie pochwala nieuczciwości włodarza. Stawia jednak za wzór jego przezorność w zabezpieczeniu sobie przyszłości i wzywa, byśmy zabezpieczyli naszą przyszłość wieczną. Z dóbr doczesnych winniśmy tak korzystać, aby pomnażały nasze zasługi.
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty zielone

Stajemy dzisiaj przed Chrystusem królującym po prawicy Ojca i z radością oddajemy Mu hołd. Dziękujemy za to, że wyrwał nas z niewoli grzechu i dał nam wolność dzieci Bożych. Skoro zostaliśmy wszczepieni w szlachetne drzewo, winniśmy przynosić owoce świętości przez życie prawdziwie chrześcijańskie. Winą wobec Boga są nie tylko czyny złe, lecz również zaniedbanie czynów dobrych. Zbawienie wieczne osiągniemy przez wierne pełnienie woli Bożej, a nie przez same tylko słowa.

czytania:

Lekcja          Rz 6,19-23
Ewangelia    Mt 7,15-21
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty zielone

Przez Chrzest Święty Chrystus zapoczątkował w nas życie nadprzyrodzone. Umarłszy raz dla grzechu, mamy prowadzić życie nowe, w którym nie ma już kompromisów ze złem. Życie takie przekracza ludzkie możliwości. Podtrzymuje je i rozwija łaska Boża, a zwłaszcza Sakrament Ołtarza. Cudowne rozmnożenie chleba opowiedziane w ewangelii jest obrazem rozmnożenia Chleba Eucharystycznego, którym Chrystus karmi wszystkie pokolenia ludzkie, aby nie ustały w drodze.

czytania:

Lekcja        Rz 6,3-11
Ewangelia  Mk 8,1-9
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Od 7 lipca 2019r. Msze św. odprawiane będą o godzinie 13.30.

Od 1 niedzieli Adwentu tj. 2 grudnia 2018r. Msze św. odprawiane będą o godzinie 12.30.

Go to top