Stacja w Kościele Św. Krzyża Jerozolimskiego

1 klasy, szaty fioletowe

Syjon i Jerozolima to typy Kościoła Katolickiego, "lud syjoński" - to katolicy. Do nich i do całej ludzkości przychodzi Zbawiciel. Św. Paweł poucza nas w lekcji o powszechności dzieła zbawienia powołując się na proroctwo Izajasza. Podobnie Chrystus Pan odpowiając na pytanie uczniów Jana Chrzciciela stwierdza spełnienie się tego proroctwa. Zapowiedziane przez Izajasza cuda mesjańskie spełniają się także w duchowy sposób mocą Eucharystii. Przez swoje sakramenty Chrystus prowadzi nas ku nowej, wiekuistej Jerozolimie. Nadzieja otrzymania łaski Zbawiciela i osiągnięcia życia wiecznego jest podstawą naszej radości. Warto zwrócić uwagę na początkowe słowa dzisiejszej lekcji: czytanie Pisma świętego daje prawdziwe zrozumienie dzieła Odkupienia i umacnia naszą nadzieję.
 
czytania:
Lekcja     Rz 15,4-13
Ewangelia  Mt 11,2-10
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

8 grudnia, Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny

1 klasy, szaty białe

Bóg wybrawszy od wieków Maryję na Matkę Swojego Syna, zachował Ją od wszelkiej zmazy grzechu i obdarzył pełnią łaski. Dzięki temu Maryja stała się godnym przybytkiem Wcielonego Słowa. Dziękując Bogu za wyjątkowy przywilej udzielony Maryi, wypraszamy sobie łaskę do zwalczania grzechu.

Święto Niepokalanego Poczęcia obchodzono na Wschodzie już w VIII wieku. W wieku IX przyszło on na Zachód. W Polsce przyjęło się w wieku XIV. 8 grudnia 1854 roku papież Pius IX ściśle określił i podał do wierzenia prawdę o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Dziewicy jako dogmat wiary katolickiej.
 
czytania:
Lekcja        Prz 8,22-35     Słowa odnoszące się do Mądrości Bożej Kościół stosuje do Najświętszej Dziewicy. Maryja od wieków była obecna w myśli Boga i z Jego woli otrzymała przywilej Niepokalanego Poczęcia. Stała się "Stolicą Mądrości Wcielonej" i przewodniczką w życiu duchowym.
Ewangelia  Łk 1,26-28
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963r.
Wyraz adwent (po łacinie adwentus) znaczy  przyjście. Kośćiół święty oznacza tą nazwą okres przygotowania na przyjście Pańskie.
 
Słuszne i zbawienne jest, abyśmy uroczyście święcili, Panie Jezu Chryste, Boże nasz, Adwent Twojej Chwały i pamiątkę narodzin Twoich wedle ciała. Wierzymy, żeś przed dawnymi czasy przyszedł nas odkupić; daj nam, byśmy przy pełnym majestatu powtórnym przyjściu Twoim mogli znieść ten widok i, uzyskawszy łaskawe oduszczenie grzechów, zasłużyli Cię oglądać na wieki.
                                                                                                                                                                        (Ze starożytnej prefacji)
 

 

Stacja u Najświętszej Maryi Panny Większej

1 klasy, szaty fioletowe

W liturgii adwentowej rozbrzmiewa okrzyk "Veni - Przyjdź". Kościół wyprasza przyjście Zbawiciela do dusz swioch wiernych, aby przygotować ich na godny obchód pamiątki Bożego Narodzenia i na ostateczne przyjście Pana. Śpiewy dzisiejszej Mszy są wyjęte z psalmu 24, który doskonale wyraża usposobienine duszy w Adwencie. Czujemy naszą nicość i grzeszność i gorąco pragniemy zbawienia. Pragnienia nasze wyraża kolekta, zwracająca się wprost do Syna Bożego i natarczywie błagająca o nawiedzenie Boże. Lekcja wzywa do współdziałania z łaską Bożą. Ewangelia zapowiada ostateczne przyjście Zbawiciela, które rzuca właściwe światło na całą doczesność. "Podnoście głowy wasze, bo się zbliża odkupienie". W sekcie modlimy się o dobre przygotowanie na spotkanie się z Bogiem, który jest naszym początkiem i celem.

czytania:
Lekcja        Rz 13,11-14
Ewangelia  Łk 21,25-33
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty zielone

W ostatnią niedzielę roku liturgicznego Kościół zwraca naszą uwagę na końcowy akt dziejów odkupienia: Sąd Ostateczny. "Bóg wybawił nas z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna umiłowania swego", dlatego oczekujemy Sądu Ostatecznego bez obawy, pamiętając, że sędzią będzie nasz Zbawiciel. Dzień sądu nad światem będzie dniem Jego ostatecznego zwycięstwa nad mocami ciemności. Modlimy się dzisiaj o uwolnienie od ziemskich pożądań i skierowanie naszych pragnień ku niebu.

czytania:

Lekcja     Kol 1,9-14

Ewangelia  Mt 24,15-35

Chrystus Pan zapowiada dwa wydarzenia: zburzenie Jerozolimy i koniec świata. Pierwsza zapowiedź spełniła się w roku 70. Po długim oblężeniu, pełnym niewymownych cierpień, Jerozolima została zdobyta przez Rzymian i zrównana i ziemią. Dokładne spełnienie się pierwszej części proroctwa jest rękojmią, iż spełni się również druga część. Nadejdzie koniec świata i sąd. Najlepszym sposobem przygotowania się do niego jest życie prawdziwie chrześcijańskie.

Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

23 Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego

2 klasy, szaty zielone

W życiu ziemskim trapią nas rozliczne cierpienia. Nie są one jednak bezcelowe. Przez nie Bóg oczyszcza wybranych i gromadzi ich w swoim Królestwie. Zbliża się dzień, w którym Chrystus obdarzy chwałą całego człowieka, wskrzeszając uniżone przez śmierć ciało ludzkie, podobnie jak wskrzesił córkę Jaira. 
 
czytania:
Lekcja     Fip 3,17-4,3
Ewangelia  Mt 9,18-26
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
22 Niedziela po Zesłaniu Ducha Swiętego
2 klasy, szaty zielone
 
Przez Chrzest święty Chrystus rozpoczął dzieło uświęcenia naszych dusz. Życie nadprzyrodzone winno się nieustannie rozwijać "aż do dnia Jezusa Chrystusa", to jest do dnia sądu Bożego nad nami. Kościół  modli się o nieustanny wzrost w świętości dla wszystkich swoich wyznawców. Zdając sobie sprawę z win, które ich obciążają, odwołuję się do miłosierdzia Bożego i wyprasza sobie łaskę dobrej  modlitwy, która zostałaby wysłuchana. W ewangelii Chrystus uczy nas, że nie ma sprzeczności między obowiązkami wobec ojczyzny ziemskiej i Boga. Chrześcijanin winien spełniać obwiązki wobec państwa, ale musi pamiętać, że na własnej duszy nosi wyciśnięte podobieństwo Boga i do Boga ma wrócić. W życiu doczesnym człowiek wraca do Boga przez ofiarę, ostatecznie wróci przez śmierć i zmartwychwstanie.
 
czytania:
Lekcja        Fip 1,6-11
Ewangelia  Mt 22,15-21
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty zielone

Podobnie jak Izraelici dążyli z Egiptu do Ziemi Obiecanej, tak my dążymy do obiecanej nam ojczyzny wiecznej. Wejście do niej poprzedzi sąd. Wielokrotnie Chrystus uczył, że głównym przedmiotem sądu Bożego będzie wykonanie przykazania miłości. Winy zostaną odpuszczone tym, którzy je odpuszczali swoim winowajcom. Najpoważniejszą przeszkodą w osiągnięciu zbawienia jest szatan, duch nienawiści. Św. Paweł wskazuje nam broń duchową, z pomocą której możemy zwalczać ataki wroga zbawienia. Módlmy się dzisiaj o pomoc Bożą w tej walce.

czytania:

Lekcja        Ef 6,10-17
Ewangelia  Mt 18,23-35
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
Go to top