Stacja u Św. Piotra
2 klasy, szaty fioletowe

Obchód Suchych Dni kończył się zawsze wigilią, czyli czuwaniem na modlitwie przez całą noc z soboty na niedzielę. Pozostałością wigilii są lekcje i modlitwy dzisiejszej Mszy świętej. Podkreślają one, że Kościół jest dziełem obietnic danych Izraelowi. Chrystus - nowy Mojżesz zawarł nowe i wieczne przymierze między swoim ludem i Bogiem. Przymierze to zapewnia nam szczególną opiekę Bożą, ale nakłada na nas obowiązek wierności. Zjawienie się Mojżesza i Eliasza przy Przemienieniu Pańskim było potwierdzeniem, że w Nim wypełniły się proroctwa Starego Testamentu.

W scenie Przemienienia występują trzej posłańcy Boga, którzy zostawili nam przykłady 40-dniowego postu, przytaczane w liturgii kończącego się tygodnia. Za ich wzorem przez post i modlitwę dążymy do przemienienia naszych dusz i do chwały niebieskiej.  
 
czytania:
Lekcja        1 Tes 5,14-23 W oczekiwaniu na przyjście Chrystusa chrześcijanin winien trwać w wierze i okazywać swą miłość przez dobre uczynki.
Ewangelia  Mt 17,1-9
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
Stacja u Dwunastu Apostołów
2 klasy, szaty fioletowe

"Bóg nie chce śmierci grzesznika, lecz żeby się nawrócił i żył". Nieochrzczonym Bóg udziela życia nadprzyrodzonego w sakramencie Chrztu świętego, pokutującym chrześcijanom w sakramencie Pokuty. Wielki Post to przygotowanie do owocnego przyjęcia tych sakramentów.

czytania:
Lekcja        Ez 18,20-23 Przez grzech ciężki człowiek traci wszystkie swoje zasługi. Może jednak odzyskać je przez szczere nawrócenie się do Boga. Odpuściwszy człowiekowi grzechy, Bóg o nich już nie pamięta.
Ewangelia  J 5,1-15 Paralityk oczekujący uzdrowienia od 38 lat to obraz nałogowego grzesznika, który nie znajduje w sobie siły do poprawy. 
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
Stacja u Najświętszej Maryi Panny Większej
2 klasy, szaty fioletowe

Suche Dni są kwartalnymi dniami skupienia. Suche Dni Wiosenne przypadające w Wielkim Poście mają umocnić w nas ducha tego okresu, który w całości poświęcony jest skupieniu. W czytaniach dzisiejszych stają przed nami Mojżesz i Eliasz, poszczący przez 40 dni, oraz Niniwici, którzy przez szczerą pokutę otrzymali przebaczenie. W ewangelii Chrystus ostrzega dusze oczyszczone przed powtórnymi atakami szatana. Jako główny znak Boskiego posłannictwa Chrystus Pan zapowiada "znak Jonasza proroka", to jest zmartwychwstanie trzeciego dnia po śmierci.

czytania:
Lekcja        Wj 24,12-18,  3 Krl 19,3-8
Ewangelia  Mt 12,38-50
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

1 klasy, szaty fioletowe

W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu Kościół podaje nam program pracy nad odnowieniem życia chrześcijańskiego.  W Wielkim Poście mamy wszcząć walkę ze skutkami grzechu pierworodnego w naszej duszy. W ewangelii staje przed nami Chrystus - nowy Adam pokonujący szatana. Zwycięstwo Chrystusa nad potrójną pokusą jest zapowiedzią ostatecznego triumfu nad "księciem tego świata", który Zbawiciel odniesie na krzyżu. Walka i zwycięstwo Głowy Mistycznego Ciała przedłuża się w nas. Chrystus bowiem wysłużył nam łaskę do przezwyciężenia naszej pychy, zmysłowości i chciwości. Tkwiącym w nas skłonnościom do grzechu mamy przciwstawić modlitwę, post i jałmużnę. W lekcji św. Paweł upomina, abyśmy nie zmarnowali łaski, którą Pan Bóg daje szczególnie hojnie w tym świętym czasie. Naszą ufność w łaskę Bożą wyrażamy słowami psalmu 90, który znany jest jako pieśń Kto się w opiekę.

czytania:
Lekcja        2 Kor 6,1-10
Ewangelia  Mt 4,1-11 "Wypadało aby Chrystus zatriumfował nad naszymi pokusami, podobnie jak póżniej pokonał swoją śmiercią śmierć naszą" (św. Grzegorz).
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Środa Popielcowa

1 klasy, szaty fioletowe
Posypywanie głów popiołem powstało w związku z praktyką publicznej pokuty. W Środę Popielcową pokutnicy wyznawali grzechy i przywdziewali włośnice, a biskup posypywał ich głowy popiołem. Po odmówieniu psalmów pokutnych biskup wydalał ich ze świątyni przy śpiewie słów, którymi Pan Bóg zapowiedział Adamowi wygnanie z raju. Po ostatnim upomnieniu przez biskupa zamykano drzwi zostawiając pokutników na zewnątrz. Dzielili się oni na cztery grupy, zależnie od stopnia winy. Najniższą stanowili "płaczący", którym nie wolno było wchodzić do kościoła. Pozostawali oni na dziedzińcu i ze łzami prosili wchodzących o modlitwę. Na drugim stopniu byli "słuchający", którzy stojąc razem z katechumenami w przedsionku świątyni słuchali pouczającej części Mszy świętej. Pokutnicy trzeciego stopnia, "klęczący", zajmowali miejsce w głównej nawie i po wyjściu słuchających otrzymywali błogosławieństwo biskupa. Pokutnicy czwartego "stojący", mieli prawo uczestniczyć w całej Mszy świętej, ale byli zobowiązani do surowych praktyk pokutnych, przez które mieli zadość czynić za grzechy i dać dowód poprawy. Pojednanie pokutników z Kościołem odbywało się w Wielki Czwartek.
Z czasem także inni wierni zaczęli poddawać się obrzędowi posypywania popiołem. Papież Urban II na synodzie w Bonewencie w roku 1091 rozszerzył ten obrzęd na wszystkich wiernych.
Popiół jest symbolem znikomości świata oraz pokory i pokuty. Poddając się obrzędowi posypania głów popiołem, uznajemy publicznie naszą grzeszność i wyrażamy chęć poprawy. Na mocy zasług Kościoła otrzymujemy pomoc Bożą do gorliwego odbycia Wielkiego Postu.
 
czytania:
Lekcja       J1 2,12-19 Słowami proroka Joela Kościół wzywa nas do postu i wewnętrznego nawrócenia. Pokuta, którą głosił Prorok, miała charakter społeczny. Podobnie Wielki Post jest okresem wspólnego postu i wspólnej modlitwy całego Kościoła.
Ewangelia  Mt 6,16-21
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Wiosna w Liturgii

"Oto nadchodzi Twój dzień, w którym wszystko na nowo rozkwitnie; obyśmy także odnowieni przez łaskę mogli śpiewać nową pieśń".
Powyższe słowa hymnu wielkopostnego stanowią hasło życia Kościoła w tym okresie. Mamy odnowić nasze życie duchowe przez udział w życiu Chrystusa zmartwychwstałego. Wielki Post jest przygotowaniem na największą uroczystość roku kościelnego, ale jest również zapoczątkowaniem naszego udziału w misterium wielkanocnym. Okres Wielkiego Postu to okres wytężonej pracy duchowej i obfitego wylewu łaski Bożej.

Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Niedziela Piędziesiątnicy
2 klasy, szaty fioletowe

Szczytowym punktem Przedpościa jest  Niedziela Piędziesiątnicy. Z ust Zbawiciela słyszymy zapowiedź Jego męki i zmartwychwstania. Lekcja przypomina nam motyw ofiary Chrystusa. Jest nim głęboka miłość ku Ojcu niebieskiemu i ku ludziom, miłość prawdziwa, która "nie szuka swego i wszystko znosi". Nasza miłość jest bardzo niedoskonała, ponieważ niedoskonale poznajemy Boga wskutek ograniczenia naszej natury i zaślepienia spowodowanego przez grzech. Dlatego razem ze ślepcem z Jerycha błagamy o łaskę przejrzenia. Prośba o światło nadprzyrodzone winna nam towarzyszyć przez cały Wielki Post.

W dzisiejszą niedzielę obchodzą swoje święto niewidomi. Cierpienia wynikające ze swego kalectwa ofiarują Bogu dla uproszenia światła niewidomym duchowo. Widzący niech upraszają w tym dniu dla niewidomych siły potrzebne do dźwigania ciężkiego krzyża.

czytania:
Lekcja     1 Kor 13,1-13 Hymn św. Pawła o miłości to jedna z najpiękniejszych kart Nowego Testamentu. Wartość naszego życia nadprzyrodzonego i siła jego promieniowania nie zależy od wielkości naszych czynów, lecz od natężenia miłości, która je ożywia. Ta cnota upodabnia nas do Boga i pozwala oglądać Go twarzą w twarz.
Ewangelia   Łk 18,31-43
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
Niedziela Sześćdziesiątnicy
Stacja u Św. Pawła za Murami
2 klasy, szaty fioletowe
 
Bóg nieustannie sieje ziarno swej prawdy i łaski. Niestety, często zasiew się marnuje. Zbliżamy się do Wielkiego Postu, w czasie którego Pan Bóg ze specjalną hojnością będzie rzucał przez swoich kapłanów ziarno swojego słowa i łaski. Dlatego dzisiaj duchowo przenosimy się do bazyliki Św. Pawła i przez jego wstawiennictwo prosimy, aby zasiew Boży w naszej duszy owocował, podobnie jak owocował w duszy Apostoła Narodów.
 
czytania:
Lekcja        2 Kor 11,19-12,9 Broniąc się przeciw zarzutom św. Paweł opisuje swe życie oddane służbie ewangelii: Mimo przywilejów Bożych, pozostał on ułomnym człowiekiem, podległym pokusom i potrzebującym Bożej pomocy. W jego słabości okazała się moc łaski.
Ewangelia  Łk 8,4-15
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
Niedziela Siedemdziesiątnicy
Stacja u Św. Wawrzyńca za Murami
2 klasy, szaty fioletowe
 
Modlitwy i śpiewy niedziel Przedpościa pochodzą z przełomu VI i VII wieku, kiedy to najazdy barbarzyńców, trzęsienia ziemi i zarazy zdawały się grozić zagładą Rzymowi i kulturze chrześcijańskiej. Odzwierciedlają one doskonale stan, w jakim się znalazła ludzkość pozbawiona łaski uświęcającej. Przygniatają nas grzechy, cierpienia i smierć. W naszym ucisku zwracamy się do Zbawiciela (antyfona na wejście, kolekta, graduał, traktus). Bóg wskazuje nam drogę wyzwolenia: trzeba podbić nasze namiętności, za pomocą  chrześcijańskiej ascezy trzeba dojść do panowania nad sobą (lekcja). Pan Bóg wzywa ludzi do tej pracy o różnej porze. Jak długo  jesteśmy w stanie doczesnej pielgrzymki, nigdy nie jest za późno. W pracy tej wspomaga nas łaska płynąca z Ofiary Eucharystycznej.
 
czytania:
Lekcja        1 Kor 9,24-10,5
Ewangelia  Mt 20,1-16
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

 

Obchód Zmartwychwstania Pańskiego, które jest główną uroczystością roku kościelnego, poprzedza długie, trójstopniowe przygotowanie: Przedpoście, Wielki Post i Okres Męki Pańskiej.
Liturgia Przedpościa ukształtowała się za czasów św. Grzegorza Wielkiego († 604) już po ustaleniu się Wielkiego Postu. Stanowi ono rodzaj przedsionka do okresu pokuty. Niedziele przedpościa nazywają się: Siedemdziesiątnica, Sześćdziesiątnica i Pięćdziesiątnica, gdyż wypadają w siódmym, szóstym i piątym dziesiątku dni przed Wielkanocą. W Polsce powstały inne nazwy tych niedziel: Starozapustna, Mięsopustna i Zapustna, ponieważ dawniej w tym czasie zachowywano łagodniejszy post, odzwyczajając się stopniowo od pewnych pokarmów. W okresie Przedpościa wolno grać na organach, zakazana jest jednak gra na innych instrumentach.

Strona 1 z 2

Go to top