1 klasy, szaty białe

Sześć miesięcy przed Bożym Narodzeniem Kościół obchodzi Narodzenie świętego Przesłańca Zbawiciela. Święto to jest zapowiedzą Tajemnicy Wcielenia i uczestniczy w jej radościach. Zasadniczo Kościół obchodzi dzień śmierci świętych jako dzień ich narodzin dla nieba. W stosunku do św. Jana odstępuje od tej zasady, ponieważ został on uświęcony w łonie matki (geaduał). Jeszcze przed narodzeniem zostało oznajmione przez Anioła jego powołanie i jego imię. Cudowne okoliczności jego narodzenia (ewangelia) były zewnętrznym znakiem jego wyjątkowej roli w dziejach Odkupienia. Według słów samego Zbawiciela "między narodzonymi z niewiasty nie było większego od Jana Chrzciciela". Jego imię wymienia się w kanonie Mszy św. po przeistoczeniu. 
 

czytania:

Lekcja Iz 49,1-3, 5-7

Ewangelia Łk 1,57-68

Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty zielone

Cechą charakterystyczną Nowego Testamentu jest przykazanie miłości. Warunkiem zjednoczenia się Chrystusem jest miłość Boga nade wszystko oraz miłość bliźniego. Musimy ją objąć także naszych winowajców. Brak szczerej miłości bliźniego zamyka dostęp do ołtarza, do Komunii św. i do społeczności świętych w niebie. We Mszy uroczystej duchowieństwo wymienia uściski zwany pocałunkiem pokoju. Ceremonia ta przypomina związek miłości Boga i bliźniego.

czytania:

Lekcja 1P 3,8-15
Ewangelia Mt 5,20-24
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty zielone

Wśród walk i utrapień doczesnego życia przynależności do Kościoła katolickiego jest ostoją naszej ufności. Św. Paweł poucza, że cierpienie jest związane z doczesnością. Człowiek, a z nim całe stworzenie, oczekuje rozciągnięcia owoców Odkupienia na ciało człowieka i na przyrodę . Doświadczenia spotykają również Kościół - łódź Piotrową, w której odbywamy naszą doczesną pielgrzymkę. Modlimy się o pokój potrzebny Kościołowi w pełnieniu jego misji.
 
czytania:
Lekcja        Rz 8,18-23
Ewangelia  Łk 5,1-11
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty zielone

Dwie potęgi zabiegają o duszę człowieka: szatan, który chce je zgubić i Chrystus, Dobry Pasterz, który nieustannie odsłania nam wzruszającą tajemnicę miłosierdzia Bożego. Bóg cieszy się z każdego nawrócenia. Dlatego we wszystkich pokusach z ufnością zwracamy się do Niego. W każdej Komunii świętej Chrystus na nowo nas odnajdzie i zwraca ku Bogu.
 
czytania:
Lekcja         1P 5,6-11
Ewangelia   Łk 15,1-10
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Piątek po 2 Niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego

1 klasy, szaty białe

Źródłem tajemnic Chrystusowych jest miłość ku Ojcu i ku ludzkości. Symbolem miłości Słowa Wcielonego jest Jego przebite Serce. Niestety, ludzkość odpłaca Zbawicielowi zapomnieniem, opuszczeniem i wzgardą. Nakłada to na nas obowiązek wynagradzania. Obowiązek ten przypomina światu św. Małgorzata Maria Alacoque, zaszczycona w roku 1675 objawieniami Najświętszego Serca. Święto Najświętszego  Serca Jezusowego na prośby polskich biskupów ustanowił papież Klemens XIII w roku 1765, a w roku 1856 papież Pius IX rozciągnął je  na cały Kościół. Papież Pius XI polecił odmawiać w tym dniu akt zadośćuczynienia Najświętszemu Sercu Jezusowemu, We Mszy świętej wysławiamy wielkość miłości Chrystusowej i wypraszamy sobie ducha wynagrodzenia.

Mszę o Najświętszym Sercu Pana Jezusa odprawia się także w pierwsze piątki miesiąca w łączności z nabożeństwem wynagradzającym.

czytania:
Lekcja         Ef 3,8-12,14-19
Ewangelia   J 19,31-37
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

2 klasy, szaty zielone

Chrystus wyzwolił nas z niewoli szatana i grzechu i wprowadził do swojego Kościoła. powołanie do Kościoła wiąże się z zaproszeniem na ucztę eucharystyczną i na biesiadę życia wiecznego. Eucharystia nie jest nagrodą, lecz posiłkiem, do którego winni się zbliżać zwłaszcza chorzy i słabi. Udział we Mszy świętej przez Komunię świętą pomaga nam z dnia na dzień wzrastać w łasce Bożej. Kto uchyla się od uczty eucharystycznej, naraża się na utratę życia wiecznego.

czytania:

Lekcja          1 J 3,13-18
Ewangelia    Łk 14,16-24
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

W dniu 8 Maja 1853 roku Ojciec św. (Pius IX) wyznaczył dzień tj. pierwszą Niedzielą po Trójcy Przenajświętszej, na obchód święta Miłosierdzia Boskiego, dołączając do tego święta odpust zupełny.

Książeczka do Nabożeństwa o Najsłodszyem Sercu Jezusowem. Kraków Staraniem Sióstr Wizytek 1883

1 klasy, szaty białe

Rocznica ustanowienia Najświętszego Sakramentu, Wielki Czwartek, zbyt bliski jest męki i śmierci Chrystusa, aby można było oddać się uczuciom niezmąconej radości. Dlatego w pierwszy czwartek po zakończeniu okresu Wielkanocnego zostało ustanowione specjalne święto, którego celem jest okazanie wdzięczności Bogu za ustanowienie Najświętszego Sakramentu i za wszystkie łaski, które nieustannie spływają z Niego na Kościół. Do ustanowienia święta Bożego Ciała przyczyniły się prośby św. Julianny z Cornillon (Ɨ1258). Na cały Kościół rozciągnął je papież Urban IV. Procesję dodano w XV wieku. Teksty mszalne przypominają nam, że Eucharystia jest przede wszystkim ofiarą uobecniającą krzyżową śmierć Pana Jezusa oraz pokarmem dusz podtrzymującym nas w drodze do wiecznej ojczyzny. Eucharystia jest również najgłębszym wyrazem jedności Kościoła. Kto godzi w jedność Kościoła, urąga Eucharystii.

czytania:

Lekcja          1 Kor 11,23-29 Św. Paweł zapewnia nas, że udział we Mszy świętej jest <zwiastowaniem śmierci Pańskiej>.
Ewangelia    J 6,56-59
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Uroczystość Trójcy Przenajświętszej

1 klasy, szaty białe

Prawda o Bogu w Trójcy Jedynym jest podstawą religii chrześcijańskiej. Prawda ta jest tajemnicą wiary, która została objawiona w zaraniu Nowego Przymierza między Bogiem a ludzkością. Odsłania nam ona tajemnicze życie Boże, którego uczestnikami stajemy się przez Chrzest święty. Cały kult Kościoła dąży do uwielbienia Boga w Trójcy Jedynego. Odrębne święto zostało wprowadzone w IX wieku, a w wieku XIV rozciągnięte na cały Kościół. We Mszy św. wielbimy niezgłębioną tajemnicę i dziękujemy za miłosierdzie okazane nam w dziele Odkupienia.

czytania:

Lekcja           Rz 11,33-36 Tajemnica Trójcy Przenajświętszej, podobnie jak wszystkie tajemnice wiary, nie jest sprzeczna z naszym rozumem, lecz przewyższa nasze zdolności poznawcze.
Ewangelia    Mt 28, 18-20 Chrzest święty czyni nas przybranymi dziećmi Bożymi i uczestnikami tajemniczego życia Trójcy Przenajświętszej.

1 niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego

2 klasy, szaty zielone

Postepowanie Boga wobec rodzaju ludzkiego jest wzorem naszego stosunku do bliźnich. Mamy być miłosierni jak Ojciec nasz niebieski. Miłość okazana bliźnim jest probierzem miłości ku Bogu. Ponieważ w tę niedzielę przypada uroczystość Trójcy Przenajświętszej, Mszę z niedzieli odprawia się w tygodniu, w dniu wolnym od święta.

czytania:

Lekcja          1J 4,8-21
Ewangelia    Łk 6,36-42
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

Jedno Ciało i jeden Duch

Z zakończeniem oktawy Zesłania Ducha Świętego kończy się okres świąteczny. Samo jednak Zesłanie Ducha Świętego trwa nadal. Nie wrócił On  do nieba, lecz pozostaje w Kościele dając mu życie nadprzyrodzone. W ciągu niedziel po Zesłaniu Ducha Świętego przedmiotem nauczania i modlitwy Kościoła nie są poszczególne tajemnice z życia Zbawiciela, lecz związki łączące chrześcijan z Bogiem i Kościołem. Chrystus wraz z Kościołem tworzy tajemniczy, lecz rzeczywisty organizm, jedno Ciało, które nazywamy Mistycznym w odróżnieniu od fizycznego lub moralnego. W ciele naturalnym zasada jedności tak wiąże jego części, że pozbawia je wszelkiej samodzielności, natomiast w Ciele Mistycznym siła jednocząca, chociaż także dośrodkowa, wiąże członki ze sobą w ten sposób, iż każdy z nich stanowi własną osobę. Między Ciałem Mistycznym i moralnym istnieje również poważna różnica. W ciele moralnym zasadą jedności jest wspólny cel oraz zespolenie członków w dążeniu do tego celu, dzięki władzy społecznej. W Ciele Mistycznym oprócz wspólnego celu i władzy istnieje wewnętrzny pierwiastek jedności przewyższający wszelkie węzły, które łączą ciała fizyczne lub moralne: jest nim Duch Święty, który napełnia cały Kościół i go jednoczy. Chrystus jest w nas przez Swojego Ducha, udziela Go nam i działa przez Niego. Wszelkie zatem sprawy dokonane przez Ducha Świętego w duszach są zarazem dziełem Chrystusa. Uczestnictwo w Duchu Chrystusowym sprawia, że wszelkie dary, cnoty i charyzmaty istniejące w całej pełni w Głowie, przenikają do wszystkich członków Kościoła i wciąż w nich wzrastają, zależnie od miejsca, jakie zajmują oni w Mistycznym Ciele Odkupiciela (Encyklika Piusa XII, Mystici Corporis Christi).

Każdej niedzieli jest Wielkanoc

Czas po Zesłaniu Ducha Świętego to okres dziękczynnego rozważania i przyswajania owoców Odkupiciela. Niedziele tego okresu, zwłaszcza w pierwszej jego części, są odbiciem Niedzieli Wielkanocnej. Teksty mszalne przypominają podstawową prawdę, na której opiera się katolickie życie moralne, a mianowicie, że przez Chrzest zostaliśmy zanurzeni w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa i mamy umrzeć grzechowi a żyć dla Boga. Ofiara Eucharystyczna umacnia nasze siły do chrześcijańskiego życia. W ewangeliach niedzielnych Zbawiciel ukazuje się nam jako nauczyciel, lekarz dusz i wskrzesiciel zmarłych.

Kościół pielgrzymujący

Wejście Izraelitów do Ziemi Obiecanej było poprzedzone długą wędrówką po pustyni, w czasie której Pan Bóg cudownie karmił i poił swój lud oraz udzielał mu pomocy a walce z wrogami. kilkakrotnie lud wybrany ulegał pokusom i buntował się przeciw Bogu. Wówczas Pan Bóg zsyłał surowe kary, aby przywieść Izraelitów do opamiętania. Nie cofnął jednak swojego przyrzeczenia i doprowadził potomków Abrahama do Ziemi Obiecanej. Wędrówka Izraela po pustyni jest obrazem życia Kościoła, który od Zesłania Ducha Świętego pielgrzymuje do wiecznej ojczyzny. Przyswojenie owoców ofiary Chrystusa wymaga od poszczególnych katolików osobistego wysiłku, a mianowicie rozważania Prawa Bożego i walki z pokusami. W tej walce wspiera nas łaska Boża, stale spływająca na Kościół przez Eucharystię. Stają przed nami również liczne przekłady naszych starszych braci w wierze, którzy stoczyli zwycięski bój i królują już w niebie, wstawiając się za nami. Są oni świadkami skuteczności odkupienia i żywym dowodem świętości Kościoła.

Przyjdź, Panie Jezu

Trudności i cierpienia, które Kościół napotyka w pełnieniu swojej misji, oraz nasze własne ułomności i grzechy przypominają nam ciągle, że <rozstać się z tym życiem i być z Chrystusem to daleko lepsze>. Budzi się w nas tęsknota za wiekuistym <Alleluja>, za życiem wolnym od grzechu i cierpienia, która wzmaga się w miarę, jak oddalamy się od wielkich świąt. Myśl o wieczności dominuje w ostatnich tygodniach tego okresu poczynając od 18 niedzieli.

Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963

W drugą Niedzielę Męki Pańskiej (Niedziele Palmową) tj. 25.03.2018r. Msza Święta w Formie Nadzwyczajnej wyjątkowo odbędzie się o godzinie 13:00. Serdecznie zapraszamy.

Strona 1 z 2

Go to top