Stacja u Św. Szczepana na Wzgórzu Coelius

2 klasy, szaty czerwone

"Wczoraj obchodziliśmy pamiątkę doczesnych narodzin wiecznego Króla, dzisiaj czcimy pamiątkę narodzin dla nieba Jego Męczennika. Wczoraj narodził się nam Chrystus w pieluszki owinięty, dzisiaj Szczepan został przezeń obleczony szatą nieśmiertelności. Wczoraj ciasny żłóbek przyjął Bożą Dziecinę, dzisiaj bezmiar nieba ogarnął zwycięskiego Szczepana. Szczepan wstąpił do nieba wśród kamienujących go Żydów, ponieważ Jezus zstąpił na ziemię wśród śpiewających Aniołów" (św. Fulgencjusz).
Umęczonym za wiarę Kościół nadaje tytuł martyr, co znaczy świadek. Św. Szczepan był pierwszym z wielkiej liczby męczenników, którzy oddając swe życie za Chrystusa świadczyli o prawdziwości Jego posłanictwa i Jego Nauki. Św. Szczepan był jednym z siedmiu diakonów, których Apostołowie powołali do opieki nad biednymi chrześcijańskiej gminy jerozolimskiej. Pomagał on również w głoszeniu Ewangelii, a Bóg potwierdził jego przepowiednie cudami. Powodzenie jego działalności spwodowało aresztowanie, proces przed Sanhedrynem i ukamienowanie w klika lat po śmierci Pana Jezusa (prawdopodobnie zima 36/37 rr). Między okolicznościami śmierci św. Szczepana i Pana Jezusa dostrzegamy wzruszające podobieństwa. Liturgia podkreśla szczególnie miłość nieprzyjaciół.
Imię św. Szczepana, które znaczy "Uwieńczony", wymienia się w kanonie Mszy św.
 
czytania:
Lekcja        Dz 6,8-10; 7,54-59 Lekcja kreśli obraz idealnej śmierci chrześcijanina, podobnego we wszystkim do Mistrza. Chrystus został skazany na śmierć, ponieważ zapowiadał, że zasiądzie na prawicy Bożej. Św. Szczepan został skazany, ponieważ świadczył, że to widzi. 
Ewangelia  Mt 23,34-39
Mszał Rzymski Wyd. Pallottinum Poznań 1963
Go to top